دسته بندی مقالات
کلید واژگان
پسابآبیاریفاضلابآبیاری قطره ایتصفیهخاکآبیاری تحت فشارکشاورزیکارآیی مصرف آبفاضلاب و کشاورزیکمبود آبآبیاری بارانیفیلترمنابع آبفضای سبزمدیریت منابع آبمناطق خشکقطره چکانآبیاری زیرسطحیبهینه سازی آبیاریکودآب زیرزمینیفلزات سنگینگیاهاصول طراحیآبیاری سطحیکیفیت آبآلودگیپیاز رطوبتیصرفه جوییفشارچاهدبیریشهزهکشیفناوری نانورطوبتتبخیر و تعرقپمپاژسوپر جاذبکم آبیاریآب شورزهابنفوذهیدرولیکآبیاری جویچه ایتالاب مصنوعیخشکسالیدور آبیاریراندمان آبیاریکود آبیاریلولهآب شیرینآبیاری غرقابیآمار و مقایسهاستانداردبرنامه ریزی آبیاریتوزیع آبرسوب زداییسطح خاک خیس شدهنیاز آبیوزارت نیروآبیاری سنتیآبیاری نشتیآبیاری هوشمندبحران آبراندمانگلخانهمهندسی رودخانه‌آب نامتعارفآبیاری شیاریتوزیع رطوبت خاکسنترپیووتشرکت های آبیاریفناوری نوین کشاورزی وآبیاریکم آبینوار تیپهیدرولوژیآب و انرژیآلاینده های آبانرژیبارندگیسدسنسورسیستم تزریق کودشبیه سازیفیلتر تصفیهاقلیم در آبیاریبابلربازیافت آبتوانروانابصنعت آبکانال های آبکنترلرگندزدایینیروگاه‌FAOGISآب ناسالمآبخیزداریآبیاری تکمیلیآبیاری جویچه‌ایاولترافیلتراسیونبارش، خراسان، دیم، ریسک، شاخص رضایتمندی نیازآبی، عملکرد.بهره برداری مناسبتنش رطوبتیتوپوگرافیجریان آبحجم آبخاک شوردوره رشدزهکشی کنترل شده، زهکشی آزاد، جریان خروجی زهکشی، تلفات نیتروژن نیتراتی و آمونیاکیسطح ایستابیکم آبیاری، گندم، خواص کمی، عمق آب مصرفی بهینه.گیاه پالایینمونه برداری

تأثیر کیفیت آب آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد چهار ژنوتیپ گلرنگ

دسته بندی
تاریخ مقاله
پنج شنبه 27 اردیبهشت 1397
/files/JWRA_Volume 31_3_Issue 3_Pages 301-313.pdf
برای بررسی تأثیر کیفیت آب آبیاری بر عملکرد گلرنگ به منظور تولید بهینه این محصول در حاشیه شرقی دریاچه ارومیه، آزمایشی با سطوح مختلف شوری آب آبیاری با قابلیت هدایت الکتریکی 1/8 (ECw)و 5/8دسیزیمنس بر متر بر روی ژنوتیپ های بومی آذربایجان شامل دیزج حسین بیگ مرند، کشک سرای مرند و آق کند میانه در قالب طرح اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی انجام شد. نتایج نشان داد اثر متقابل سطوح مختلف شوری و ژنوتیپ بر عملکرد دانه، وزن هزاردانه و وزن طبق اصلی معنی دار بود. ژنوتیپ های گلرنگ در صفت شاخص برداشت باهم فرق داشتند که نشان دهنده وجود تنوع ژنتیکی بین ژنوتیپ های مورد بررسی از نظر این صفت بود. همچنین، سطوح مختلف شوری، عملکرد بیولوژیک و تعداد دانه در طبق را تحت تأثیر قرار دادند. ولی، تیمارهای آزمایش تأثیر معنی داری در صفات تعداد برگ، تعداد شاخه فرعی، قطر طبق و تعداد طبق در بوته نداشت. با افزایش شوری آب آبیاری از 1/8به 5/8دسی زیمنس بر متر، تعداد دانه در طبق 45درصد، عملکرد بیولوژیک 56درصد، و عملکرد دانه 44درصد کاهش یافت. بیشترین و کمترین وزن هزاردانه به ترتیب برابر 38و 26گرم و بیشترین عملکرد دانه به ترتیب در سطح اول و دوم شوری آب و با مقادیر 1207و 568 کیلوگرم در هکتار را ژنوتیپ کشک سرای مرند تولید نمود. کمترین عملکرد دانه 426کیلوگرم در هکتار در سطح شوری آب 5/8دسی زیمنس بر متر و با ژنوتیپ دیزج حسین بیگ مرند به دست آمد. بنابراین، با توجه به تفاوت معنی دار عملکرد دانه ژنوتیپ کشک سرای مرند نسبت به سایر ژنوتیپ های بومی آذربایجان در هر دو سطح شوری آب آبیاری، ژنوتیپ یادشده به عنوان مناسب ترین ژنوتیپ برای تولید بهینه این محصول در حاشیه شرقی دریاچه ارومیه معرفی می گردد.
نظــــرات
نام
ایمیل
  (نمایش داده نخواهد شد)
متن نظر